Olga Savary: David

David

Noch dier zijnd noch god / noch van de wortel hebbend de kracht / noch van de steen de eeuwigheid, / legt de dichter in de woorden / die kracht van niets: / zijn slinger is het gedicht.

Uit: Poëzie is een gebaar, Novib Den Haag, Poetry International Rotterdam, 1995; vertaling August Willemsen

25JP2-07.inddbron foto: jornaldopovo.com.br

Olga Savary (1933, Belém, Brazilié)

Advertenties

John Atherton schildert surreëel op z’n Amerikaans

F0552JohnAtherton 4 surrealJohnAtherton 6 surrealJohn Atherton (1900-1952, USA) was een man van het platteland. Hij was een liefhebber van de natuur, hield van vissen en jagen. Hij werd geboren in Minnesota en leerde vissen van zijn vader. De familie verhuisde naar Washington waar John al snel aan het werk moest om in het onderhoud van het gezin te voorzien. Zijn eerste goed betaalde baan was in een lood- en zilvermijn.

In de Eerste Wereldoorlog diende hij bij de Amerikaanse marine. Daarna was zijn vizier gericht op onderwijs. Hij werd schilder en speelde in zijn vrije tijd de banjo in een band. Toen hij genoeg geld had verdiend, vertrok hij naar San Franscisco, naar de California School of Fine Arts. Daar had hij het zo naar zijn zin dat hij overdag en ’s avonds lessen volgde.

Atherton wilde kunstenaar worden maar er moest ook brood op de plank. Commerciële baantjes volgden, zijn leven veranderde toen hij in 1929 een prijs won voor zijn schilderkunst. Met het geldbedrag op zak toog hij naar New York. Daar hield hij zich economisch overeind door illustraties te maken voor onder andere The Saturday Evening Post.

In 1938 adviseerde een vriend dat hij zijn decoratieve stijl niet alleen commercieel moest gebruiken, maar ook kon inzetten voor zijn schilderkunst. Tentoonstellingen volgden in gallerieeën en in musea (o.a. MoMa).

John Atherton werd geïnspireerd door de magisch realistische beweging uit Europa maar zorgde zelf voor de Amerikaanse toets. Waar veel realisten hun thema’s haalden uit het plattelandsleven, richtte Atherton zich op het stadsleven en het industriële.

‘Elk schilderij leeft of overleeft als het goed geschilderd is, of het nu een aardappel is of het menselijk lichaam. Hiermee doel ik niet op technische vaardigheid maar op de geest die vormen tot stand laat komen’, zo liet hij eens weten.

JohnAtherton 3 surrealJohnAtherton 5 surrealJohnAtherton 7 surreal

 

John Morris werkt van papier naar hout

john morris sculptures 1john morris sculptures 2John Morris (Australië) begon als grafic designer, werkte als freelance illustrator en begon met het maken van beelden in 1996.

john morris sculptures 3john morris sculptures 4Zijn techniek om het hout te bewerken is verfijnd. Om het precies te krijgen zoals Morris wil, werkt hij eerst met papier. Details worden in papier uitgewerkt en als die naar zijn zin zijn, begint het tijdrovende werk met verschillende houtsoorten. Het resultaat is opmerkelijk.

john morris sculptures 5john morris sculptures 6

 

Félix Valloton gaat intiem

Félix Édouard Vallotton (1865 – 1925, Zwitsers-Frans) was van oorsprong Zwitsers en kunstschilder. In 1900 liet hij zich tot Frans staatsburger naturaliseren.

Met een artikel in het Franse tijdschrift L’Art et l’Idée werd de aandacht op het werk van Vallotton gevestigd. Hij vestigde zijn naam als illustrator en houtgraveur en zou nog aan vele tijdschriften en ander publicaties meewerken. Vallotton was degene die de techniek van de houtgravure opnieuw leven ingeblazen heeft. Vallotton zou ook jaren met deze techniek blijven werken; een groot deel van zijn inkomsten kwam van zijn gravures.

Bevriend als hij was met Édouard Vuillard, Pierre Bonnard en Maurice Denis kwam Vallotton welhaast vanzelfsprekend ook in de jonge kunstenaarsgroep Les Nabis terecht. Aan de eerste tentoonstelling van de Nabis werkte Vallotton mee.

Met de uitwerking van de serie Intimités was Vallotton op de top van zijn artistieke loopbaan aangekomen.

Intimités was een indrukwekkend werk en werd bij publicatie meer gewaardeerd dan het schilderwerk van Valloton. Het werk omvat 10 houtsnedes, voornamelijk zwart met weinig, maar scherpe witte lijnen. Vallotton deed een poging om de emoties van de Parijse bourgeoisie te verbeelden. Het is een portret van de strijd tussen man en vrouw in theatrale scenes en suggestieve titels. Dat Valloton nogal cynisch was over de liefde, bleek uit deze serie. De afgebeelde vrouwen lijken oppervlakkig, berekenend, wreed, onverzadigbaar en triomferend over de man.

Bronnen: wikipedia; tumblr.austinkleon.com

felix-edouard-vallotton-intimites 5felix-edouard-vallotton-intimites 4felix-edouard-vallotton-intimites 3felix-edouard-vallotton-intimites 2felix-edouard-vallotton-intimites 1

Peter Pontiac tekende sex, drugs en rock ’n roll

peter pontiac 3

peter pontiac_miss holland

Peter Pontiac (1951 – 2015, echte naam Peter Pollman) is de peetvader van de underground-strip. In de jaren 70 van de vorige eeuw maakte hij met zijn strips internationaal naam en faam. Zijn tekenwerk is rauw, gedetailleerd, persoonlijk en begaf zich in tal van subculturen: van hippie tot punk. Hij was de eerste vaderlandse tekenaar die autobiografisch werk uitgaf, waarmee hij baanbrekend was. Pontiac tekende niet alleen over rock ’n roll, sex en drugs, maar hij leefde er ook naar. Zijn verhalen handelen over persoonlijke maar ook universele thema’s: verslaving, het foute oorlogsverleden van zijn vader. De in Beverwijk geboren tekenaar maakte behalve strips ook talloze illustraties en ontwerpen voor albumhoezen. Zijn werk verscheen bij leven in talloze bladen in binnen- en buitenland.

Meer informatie over het leven en het werk van Pontiac: http://www.lambiek.net/aanvang/pontiac.htm

peter pontiac 2

peter pontiac 4

peter pontiac 6

peter pontiac 8

Vogels en vissen bij Van der Graft, Lucebert, Gorter en M.C. Escher

vogels en vissen 2

werk van M.C. Escher

De vogel in het zwerk, de vis in de poel. Ze zijn elkaars spiegelbeeld zoals lucht en water elkaars spiegelbeeld zijn. De één weerkaatst de ander. De vogel zwemt in het water en de vis vliegt door de lucht, soms letterlijk. Soms betreden ze elkaars domein.

In het werk van M.C. Escher is daar een bekend voorbeeld van. Maar die voorbeelden zijn ook bij dichters te vinden.

Guillaume van der Graft in 1954:

Vogels en Vissen

vogels en vissen/ werden geschapen op één dag / en overmorgen zullen de mensen komen.

Lucebert in:

Visser van Ma Yuan

onder wolken vogels varen / onder golven vliegen vissen / maar daartussen rust de visser

golven worden hoge wolken / wolken worden hoge golven / maar intussen rust de visser

Ten slotte, Gorter uit de bundel Verzen:

De wolken gaan stil voort / op gouden grond, / ze zeggen zich geen woord / uit gouden mond.

(in dit laatste gedicht roept Gorter een zonnegoud landschap op en een even zonnegouden hemel. De twee spiegelen elkaar. Op aarde klinkt geklik van een schapenbel, in het goud van de hemel een leeuwerik. Die werelden gaan in die laatste strofe in elkaar over)

bron: In het voorbijgaan – Kees Fens, Atheneum, Polak & Van Gennep Amsterdam, 2007

Wonderkind Luis Garcia Mozos kiest voor het stripverhaal

EPSON scanner ImageLuis Garcia Mozos (1946) wordt geboren in een Spaans provinciestadje. Zijn vader, die bij het spoor werkte, zag zijn zoon’s tekentalent. Om dat te ontwikkelen moest de familie naar de grote stad: in dt geval Barcelona. Met veel moeite kreeg pa Garcia Mozos het voor elkaar dat zoonlief naar de middelbare school ging. Luis tekende liever. Hij zocht contact met uitgeverij Bruguera en mocht aan de slag. Op 12-jarige leeftijd tekende Luis al illustraties voor Curiosities, een uitgave van Bruguera. In de loop der jaren namen de bijdragen toe. Hij werkte in opdracht en paste zijn stijl gemakkelijk aan. Van western tot horror: het wonderkind Garcia Mozos kon, gewapend met pen en potlood, alles aan.

EPSON scanner Image

In de jaren 70 van de vorige eeuw koos Luis voor zijn eigen stijl. Daarmee gepaard ging zijn zoektocht naar nieuwe ideeën en nieuwe samenwerkingsverbanden. Hij keerde zijn Amerikaanse stripvoorbeelden de rug toe en koos voor illustrators uit eigen land en het naburige Frankrijk. Bijdragen van Luis verschenen in bladen als: Pilote, Linus, Scopp en Troya. Hij werkte onder andere samen met Giménez, Usero en Hernández Cava.

EPSON scanner ImageTegenwoordig schildert Luis onder andere portretten en geeft daarover uitleg aan belangstellenden.

luis garcia mozos 1

Mea Strand: een vriend lacht

Met het bundeltje Orion heeft Mea Strand door de directheid van haar beelden, door de speelsheid van haar ritme en door een zeer aparte, persoonlijk gevoelige benadering van de realiteit bewezen tot onze oorspronkelijkste dichteressen te behoren. Haar gedichten zijn lichamelijk, zijn direct beeldend en hebben een bijna vreemde surreële sfeer, waarin vooral ook de dingen een eigen bezielde rol spelen. Juist omdat bij haar het beeld autonoom wordt, waardoor elk gedicht min of meer een ‘gestalte’ is, blijkt zij een dichteres van deze tijd te zijn.

Bert Schierbeek

Een vriend lacht

Het oog luistert en lacht / ook de wang en / de egel het haar lachen / de lach in de buik klimt / naar de keelpret / een stuk lachende lucht barst / in de kamer een trillend bouquet / of zeepbellen nippend aan de muur / dalen als rookstrepen / op een slapend tapijt / vormen er witte ringen / om in te knikkeren of te hinken / dit kriebelt het tapijt / het tapijt kriebelt de voeten / de voeten vallen om / lachende rollen wij ons op in het lachen

Uit: Nederlandse dichteressen na 1900 – Nel Noordzij, Bezige Bij Amsterdam, 1957

tine louw (midden)Op de foto: Van links naar rechts: Lotte Ruting, Tientje Louw en Gerrit Kouwenaar aan boord van het schip Marina.

Mea Strand is het pseudoniem van Tine (Tientje) Louw (1919 – 2003), geboren in Scheveningen. Schreef poëzie, kinderboeken, illustreerde boeken, maakte boekomslagen en ontwierp platenhoezen.

Eind 1948 trouwde ze met dichter Gerrit Kouwenaar. Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog doken Margo Minco, Bert Voeten en Tine Louw onder in een pand aan de Kloveniersburgwal in Amsterdam. In 1954 scheidde ze van Kouwenaar. Na haar scheiding had ze een relatie met Jan Vrijman. Rond 1960 vertrok ze naar Parijs en trouwde er met Guy Harloff. Met hem woont ze daarna ook nog in New York. Ze komt na enkele jaren alleen terug naar Parijs.

Malika Favre hanteert met verve de minimalistische stijl

Malika-Favre 6

Grafisch ontwerper van Franse komaf Malika Favre heeft een minimalistische stijl: geen lijn, geen vorm, geen kleur te veel. Haar illustraties zijn van een wonderlijke schoonheid.

Malika-Favre 2

De Franse werkt vanuit haar Londense studio en is één van de meest succesvolle illustratoren van dit moment. En met succesvol bedoel ik dat het veel geld in haar laatje brengt. Ik kwam haar werk tegen bij The New Yorker, maar je vindt haar uitingen ook bij Vogue en (heel prominent) bij het merk Sephora. Ze werkt voor talloze opdrachtgevers en heeft daarnaast ook nog tijd voor eigen (niet in opdracht gemaakt) werk.

Malika-Favre 1