Lakin Ogunbanwo visualiseert hedendaags Afrika

lakin-ogunbanwo_2lakin-ogunbanwo_4lakin-ogunbanwo_6

Lakin Ogunbanwo (1987, Lagos, Nigeria) is een fotograaf met een internationale reputatie. Zijn mode-foto’s zijn in vooraanstaande bladen te vinden. De Nigeriaanse fotograaf pendelt tussen mode en eigen werk zonder duidelijke scheiding. Zijn werk is kleurrijk, creatief en verwijst vaak naar westerse kunst. Zijn mode-fotografie laat de vele stijlen zien die in Nigeria (en de rest van Afrika) het straatbeeld bevolken.

Ogunbanwo visualiseert het hedendaagse Afrika, dat eerder als land dan als continent gevoeld wordt. Zijn modellen zijn nauwelijks te herkennen, zodat niet het onderscheidende van belang is maar datgene wat hen bindt. Schoonheid en waardering voor de kleurrijke samenleving gebruikt de Nigeriaan om te tonen hoe het beschaafde Afrika er tegenwoordig uitziet.

lakin-ogunbanwo_1lakin-ogunbanwo_3lakin-ogunbanwo_5

De fotografie van Tina Barney: ‘iedere familie doet dezelfde dingen’

tina barney-1tina barney-3tina barney-5

Tina Barney (1945, USA) is fotografe en leerde zelf de kneepjes van het vak. Ze komt uit de welgestelde familie van de Lehman Brothers. Ze werd bekend door haar omvangrijke kleurige portretten waarop familie, vrienden en bekenden te zien zijn. In hun eigen hum en doende met wat mensen zoal doen in hun huiselijke omgeving.

Dat is wat Barney ook beweert te bereiken met haar fotografie: ‘Ik ben geiïïnteresseerd in de herhaling van gewoontes, rituelen en tradities. Mijn idee is dat het niet uitmaakt waar families vandaan komen, ze houden zich altijd bezig met dezelfde dingen’.

Haar foto’s doen denken aan de schilderijen die in vroegere eeuwen gemaakt werden van welgestelde personen en families. Het zijn een soort tableaus die het goede leven tonen en de rijken en welgestelden laten zien in hun door luxe omgeven habitat.

tina barney-2tina barney-4tina barney-6

Daniil Charms liet de logica los

daniil charms

bron foto: revistastudio.com

In het kader van de Boekenweek 2019 verscheen er een bloemlezing Russische Moeder-verhalen. Daaronder dat ene merkwaardige verhaal van Daniil Charms (1905 – 1942). Vader en moeder in een kamer in een flat op de tweede verdieping. Twee bediendes erbij. Er wordt (stevig) gedronken. Er doen zich vreemde verschijnselen voor. Voor het raam en uit hoeken en gaten verschijnen mensen. Een surrealistische en absurdistische vertelling.

Daniil Charms is een kleurrijk figuur in de Russische literatuur met een bizar leven. Hij stierf jong (37 jaar) van honger, uitputting en ziekte. Op zijn sterfdag bevond hij zich op de psychiatrische inrichting van het gevangenisziekenhuis van Kresty. Het was 1942 en het Leningradse ziekenhuis werd gebombardeerd door de Duitsers. Het personeel liet Charms aan zijn lot over.

Charms was een slachtoffer van de Stalin-terreur. Een lange man, slank met pijp en teckel die Eer heette en dat was de afkorting van Eer de gedachtenis aan de dag van de slag bij Thermopylae. Charms liet de logica in zijn leven vieren want dat zorgt maar voor beperkingen. Hij schreef korte verhalen, sprookjes, gedichten, toneelstukken en brieven. Maar alles dik overgoten met een absurdistische saus. In de jaren 10 en 20 van de vorige eeuw was dat nog leuk. Onder Stalin, die een hekel had aan vrije geesten, werd je daarvoor opgesloten. En zo geschiedde in Charms geval.

Bij Van Oorschot verscheen onlangs een bloemlezing van zijn werk. Daaruit dit gedicht dat een blik werpt op Charms eigenzinnige en absurdistische levenswandel. Het heet:

Waar kom ik vandaan?

Krukje tafeltje vaatje / emmer koekoek haardje / bezem koffer jakje / voetbal smidse kakkerlakje / deur op de haak / bezem aan staak / vier kwastjes aan een japon / acht punaises aan ’t plafond.

Daniil Charms – Werken, Van Oorschot Amsterdam, 2019

Moedertje lief, Russische moederverhalem, Van Oorschot Amsterdam, 2019

Peggy Kuiper portretteert met een twist

peggy kuiper 2peggy kuiper 4peggy kuiper 6

Fotografe Peggy Kuiper (Amsterdam) begon als grafisch ontwerper maar is inmiddels overgestapt naar fotografie. Ze onderzoekt wat haar eigen inbreng kan zijn in de wereld van het lichtend beeld. Haar fotografie is fel van kleur, scherp van snit, super gestileerd en bovenal uniek van toon. Haar portretten hebben een prettige twist die nieuwsgierig maakt en beter leert kijken naar wat je ziet. Haar twist zou je mysterieus, enigszins donker en duister kunnen noemen.

peggy kuiper 1peggy kuiper 3peggy kuiper 5

Arko Datto tuurt in het kleurrijke donker

arko datto 2arko datto 4arko datto 6

Fotograaf Arko Datto (1986, India) beschouwt de nacht als de tijd waarin de mens eerlijk, intens en waarachtig leeft. Er hoeft niets meer verborgen te worden. Reizend door zijn geboorteland ontmoette hij fascinerende figuren en objecten, die opdoken uit het duister. Hij legde ze vast; soms poserend en vaak betrapt tijdens hun bezigheden. Maar altijd deden de mensen wat ze wilden. Wat aan de foto’s bijdraagt is hun rijkheid aan kleuren. Datto tuurde in het donker en zag een kleurrijke wereld.

arko datto 1arko datto 3arko datto 5

Diana Markosian laat haar oog vallen op Cubaanse tienermeisjes

d.markosian cuba 1d.markosian cuba 4d.markosian cuba 6

De Armeens-Amerikaanse fotografe Diana Markosian (1989) heeft een uitzonderlijke gave. Ze maakt foto’s die kleurrijk, compositorisch juist en fraai van licht en donker zijn. En dan kiest ze onderwerpen die niet gemakkelijk zijn. De Armeense genocide bijvoorbeeld en hoe die haar vader heeft beïnvloed. Ze raakt me door die specifieke persoonlijke toets.

Dat het wat luchtiger kan blijkt uit haar serie foto’s die ze maakte op Cuba. Daar vieren de tiemermeisjes die 15 jaar oud worden jaarlijks feest: la quinceañeara. De foto’s geven een prachtig kleurrijk beeld van wat deze traditie inhoudt.

d.markosian cuba 3d.markosian cuba 5

Fotograaf Vitturi viert de kleuren van de diverse samenleving

lorenzo vitturi lagos4Plastic Blue # 1&2 from the Dalston Anatomy series - 2013

Er zijn nog altijd (tegen de tijdsgeest in) mensen die zich verwonderen over de voordelen van een divers samengestelde samenleving. Neem de markt. In veel grote steden (ook Londen bijvoorbeeld) is de markt een verzamelplaats geworden van diverse etenswaren en voorwerpen. Dat heeft te maken met de kopers. Aan de andere kant van de kraam komt een bonte stoet mensen voorbij. Wie er oog voor heeft, zal dat kleurrijk noemen. En als het om het vastleggen van die kleuren gaat (en waarbij het direct een feest wordt), is de van origine Italiaanse fotograaf Lorenzo Vitturi een naam om te onthouden. Vitturi (inmiddels woon- en werkachtig in Londen) bezoekt veel en vaak de Londense markten en legt haar kleurrijke bezoekers vast, maar ook de spullen die ze er al of niet kopen. In zijn foto-collages combineert hij die twee zaken. Tot grote vreugde en blijdschap van deze jongen.

lorenzo vitturi lagos2lorenzo vitturi lagos3

De Dinka: hun vee, hun kleuren en hun symbiose

dinka-carol-beck-angela-fisher 2

De Dinka vormen de grootste etnische groep in Zuid-Soedan. Ze wonen in de moeraslanden van Bahr-al-Ghazal langs de gelijknamige rivier. Het zijn landbouwers met vee die rondtrekken. In de droge periode voeren ze hun kuddes naar de rivierbeddingen en in de regenperiode verbouwen ze gierst en andere granen op de akkers. Er wordt geschat dat er ongeveer 4,5 miljoen Dinka zijn.

dinka-carol-beck-angela-fisher 3De Dinka zijn een van de Nijlvolkeren en Nilotische talen spreken, waaronder het Nuer en het Maasai. Het zijn negroïde Afrikanen, die zich (onder andere ook door hun traditionele voorkeur om naakt te lopen) duidelijk onderscheiden van de Arabisch- en Nubisch-sprekende etnische groepen, die het noorden van Soedan bevolken.

dinka-carol-beck-angela-fisher 5De Dinka staan bekend om hun lengte. Ze worden vaak groter geschat dan ze zijn, dat heeft ook te maken met hun bouw (mager en lang).

dinka-carol-beck-angela-fisher 6

Ik kende de Dinka van een mooi fotoboek. Dat boek bracht de Dinka in beeld in hun dagelijkse doen. Dat dagelijkse doen wordt vooral bepaald door hun werk: het hoeden van het vee en het bewerken van het land. Bij de Dinka is er een jaloersmakende symbiose tussen mens en dier. De runderen worden met veel liefde verzorgd, want het rund is niet alleen het kapitaal, maar ook de borg voor de toekomst.

dinka-carol-beck-angela-fisher 7

Daarnaast hebben de Dinka een kleurrijk bestaan waarin ook plaats is voor feest, rituelen en gezamelijk optrekken.

dinka-carol-beck-angela-fisher 4Al die aspecten zijn prachtig in beeld gebracht door de fotografen Carol Beckwith en Angela Fischer. Beide vrouwen namen meer dan 30 jaar de tijd om volkeren te fotograferen in Afrika.

dinka-carol-beck-angela-fisher 1