Bijna iedere dag muziek: Steve Reich

David Bowie, Brian Eno, Aphex Twin, The Orb, Coldcut, Mantronix en DJ Spooky hebben 1 belangstelling gemeen: modern klassieke componist Steve Reich (1936, New York, USA). De man die sampling, minimalisme, repetitieve beats en cut-up-technieken in zijn composities verwerkte. Daarmee een nieuwe weg insloeg die tot veel hoongelach leidde. Overigens zoals bij zijn grote voorbeeld en inspiratiebron: Stravinsky.

De ouders van Steve Reich zijn van grote invloed geweest op zijn werk. “De muzikale erfenis is van mijn moeders kant. Mijn vaders analystische brein was wezenlijk voor wie ik geworden ben,’ zei hij er zelf over. Na kennismaking met het werk van Stravinsky begon hij in 1965 met zijn eigen composities. Er volgden zo’n 40 grotere werken.

Reich’s werk past in de minimalistische traditie. Volgens eigen zeggen, leende Reich de herhaling van noten uit de jazz. Reich bezocht in de jaren 50 veelvuldig The Birdland Club in New York. Daar zag en hoorde hij John Coltrane, Miles Davis en Charlie Parker. ‘Coltrane was ons ver vooruit. Die speelde nummers van 30 minuten in één toonsoort. Dat was voor mij van extreme invloed,’ stelt Reich.

‘Mijn muziek zijn geen songs en het is ook geen echte vocale muziek,’ vat Reich het samen. Invloedrijk en innovatief is het werk van Reich zeker, ook voor huidige muzikanten die zich op het snijvlak van hiphop, dance en electronic bevinden. Zoals bijgaande voorbeelden duidelijk maken.

 

Bijna iedere dag muziek: John Coltrane

John Coltrane (1926-1967, Hamlet, USA) is als jazz-artiest met enige regelmaat terug te vinden op lijstjes van pop-liefhebbers. Samen met Miles Davis, met wie Coltrane samen speelde. Dat heeft vooral te maken met de behoefte van beide heren zich voortdurend te vernieuwen, technisch beter te worden en zich her uit te vinden. Vernieuwers die van grote invloed zouden zijn op pop en jazz.

Coltrane vertegenwoordigde de hard-bop in de jazz. Als saxofonist zocht hij naar nieuwe wegen, leunend op zijn techniek, en niet bang om impopulair te worden. Coltrane kende zijn lyrische fase, maar zocht snel naar het experiment. Daarbij gesteund door zijn mede-spelers: pianist McCoy Tyner, drummer Elvin Jones en bassist Jimmy Garrison. Later zou hij met Archie Shepp en Pharoah Sanders nog verder de grenzen van de jazz opzoeken.

Op 40-jarige leeftijd overleed Coltrane aan lever-kanker. Daarmee kwam een einde aan een periode van 20 jaar waarin de sax-speler pionierde in de jazz en de free-jazz handen en voeten gaf.

Jay Maisel laat zich door kleur ontroeren

maisel 3maisel 4maisel 5Jay Maisel (1931) is een Noord-Amerikaans fotograaf. En iemand die door zijn vele prijzen toonaangevend mag worden genoemd. Maisel studeerde schilderkunst en grafische vormgeving aan Manhattan’s Cooper Union en aan de Yale Universiteit. Sinds 1954 is hij professioneel fotograaf. Maisel geeft master-classes en belicht daarin veel aspecten van de fotografie. Eén daarvan is het gebruik van kleur. Daarover gaat bijgaande video. Als voorbeeld van het kleurgebruik in zijn eigen werk, een aantal voorbeelden.

maisel 1maisel 2maisel 6Maisel werd wereldberoemd met de coverfoto van Miles Davis voor diens album Kind of Blue. In de jaren 50 en 60 fotografeerde Maisel de Amerikaanse jazz-scene. Dat deed hij in stemmig zwart-wit en op onnavolgbare wijze.

Bill Evans: drie van zijn fijnsten

Bill Evans (1926 – 1980), Amerikaan. Groot geworden als jazzpianist. Speelde al jong (klassieke) piano. Studeerde af als klassiek pianist en ging vervolgens verder in compositie. Bracht in 1956 zijn eerst album uit waarin hij koos voor jazz. Werd gevraagd door Miles Davis om samen te spelen. Speelde verder met jazz-grootheden als: John Coltrane en Cannonball Adderley. Begon in 1959 met zijn eigen trio waarmee hij beroemd zou worden. Dat trio bestond verder uit: Scott LaFaro op bas en Paul Motian op drums. De roem van het trio was gebaseerd op de interactie tussen de 3 muzikanten.

Verder experimenteerde Evans met overdubbing op zijn albums waardoor hij de mogelijkheid kreeg meerdere piano-partijen over elkaar heen te kunnen spelen.

 

Waltz for Debby

Like someone in love

You must believe in spring