Slauerhoff: dit eiland

Dit eiland

Voor de zachtmoedigen, verdrukten, / Tot gereglde arbeid onwilligen, / Voor de met moedwil mislukten / En de grootsch onverschillegen,

De reine roekeloozen, / Door het kalm leven verworpen, / Die boven steden en dorpen / De woestijnen verkozen,

Die zonder een zegekrans / Streden verloren slagen / En ’t liefst met hun fiere lans / De wankelste tronen schragen;

Voor allen, omgekomen / Door hun d├ędain voor profijt, / Slechts beheerscht door hun droomen, / De spot der bezitters ten spijt,

Neem ik bezit van dit eiland, / Plant ik de zwarte vlag, / Neem iedere natie tot vijand, / Erken slechts ’t azuur als gezag.

Wie nadert met goede bedoeling: / Handel, lust of bekeering, / Wordt geweerd aan ’t rif door bezwering / Of in ’t atol door onderspoeling.

Oovral op aarde heerscht orde, / Men late mijn eiland met rust; / ’t Blijft woest, zal niet anders worden / Zoolang ik kampeer op zijn kust.

Uit: Verzamelde gedichten, Nijgh & Van Ditmar Amsterdam, 1999

Slauerhoff, literatuurmuseumbron foto: literatuurmuseum.nl

J. Slauerhoff (1898-1936, Leeuwarden)

Slauerhoff: de voortekenen

De voortekenen

vogels op zee, ad van duren

foto: Ad van Duren, natuurfotograaf

Witte ijsvogels wiegen / Zich op zee en twijgen dichtbij. / Zij wijst ze en roept met helle / Bekoringsstem: “Zij voorspellen / Geluk!” / Maar ik zie verder: van het bergenjuk / Komt een donkere stip neersnellen, / Een zwarte vogel voegt zich er bij.

Uit: Verzamelde gedichten, Nijgh & Van Ditmar Amsterdam, 1999

J. Slauerhoff (1898-1936, Leeuwarden)