Tomas Lieske: zo diep teleurgesteld

Zo diep teleurgesteld

Zo diep teleurgesteld kijk jij wat jou nog rest / van leven in. Het is een bar geworden met een kind / en wie binnenstapt kan eisen dat je kookt. / Ik zie je schort met vet en resten pens, / de schemer van je verschalend blonde haar.

Er huist een torenvalk op de rand van ons balkon, / maar jij klaagt over de te felle zon, de ramen / moeten dicht, de kamperfoelie staat nog niet in bloei, / de draden zitten in de knoei, hij kan niet verder.

Ons kind wordt gevoed tussen de drinkers / gevangen in zijn veel te kleine stoel. / Men trekt een smoel, maar van de wereld / die hij ziet heeft hij nog niets met zijn handen / kunnen raken. Jij plet hem tussen je plicht / een kleine maaltijd in de keuken klaar te maken / en zijn versleten rijtuig. Zijn draad voor draad / verkende rug. Dat is je kind, je vuur, / je kleine eten.

tomas lieske

Illustratie: Siegfried Woldhek, bron: vn.nl

Tomas Lieske (1943)

Uit: Een tijger onderweg, Querido Amsterdam, 1989