Jorge Guillén Dicht de Dag

Op tv

TV. Opeens een stuk land / Met gedrang van mensen, zomaar / Een dag / Als ’t oorlog is, is het geen misdaad. / Je ziet een gevangene. Hij wordt / Afgemarcheerd naar de plaats / Waar een groepje soldaten klaar staat / Dat zonder meer, dit is iets alledaags, / – Geen show – schiet, fusilleert. / De gestalte van de gevangene / Klapt dubbel, is haast gevallen. / Meteen een reclamespot / Er overheen. / Betaald geglimlach / Dringt binnen op muziek. / En de gruwel, voor onze ogen, / Van de dood? / Alles op nul-niveau. / Alles getrivialiseerd. / Een chaos, en niet van de natuur, / Die ons leven overspoelt. / Van welke macht zijn wij, / Zonder schuld, de slachtoffers?

uit: natuur zal kunst nooit blijvend evenaren, samenstelling `en vertaling Peter Verstegen; Ooievaar Amsterdam, 1996

Jorge Guillén, blogspot.combron beeld: blogspot.com

Jorge Guillén (1893-1984, Valladolid, Sp)

Dit gedicht werd geschreven ten tijde van de Vietnam-oorlog. Actueler dan ooit is de strekking.