Stuart Franklin verdiept zich in zijn onderwerp

KENYA. Maasai Mara. Japanese tourists visit the Maasai village of Hard Rock.franklin, stuart; magnum6franklin, stuart; magnum4franklin, stuart; magnum2

Stuart Franklin (1956, Londen) fotografeert al jaren voor Magnum. Dat houdt in dat hij nieuws- en documentairefotograaf is. Dat doet hij met een sterke persoonlijke visie. Zijn bekendste nieuwsfoto was de foto die hij maakte in Beijing, China op het Tiananmen-plein, 1989. Een demonstrant probeert in zijn eentje tanks tegen te houden. Daarna volgt het bloedbad en wordt het protest gesmoord.

Na deze ingrijpende gebeurtenis nam Franklin afstand van de nieuwsfotografie en ging hij o.a. voor National Geographic werken. Hij gebruikte die tijd ook om verder te studeren in geografie en zich meer te verdiepen in zijn vak. Tegenwoordig fotografeert Franklin vooral zaken die te maken hebben met de wrijving die er is tussen samenleving en natuur.

TALE OF THREE CITIES: NGMfranklin, stuart; magnum3franklin, stuart; magnum5franklin, stuart; magnum7

De vogels van Jan Mankes

mankes, vogels6mankes, vogels8mankes, vogels2mankes, vogels4‘Mankes was niet zo goed in figuren, vooral niet in de menselijke, en daarom hield hij zijn voorstellingen plat, schilderde hij de dingen frontaal. Om er leven in te krijgen sloeg hij aan het ‘puimen’: een techniek waarbij de olieverf in dunne laagjes werd aangebracht en met een puimsteen weer werd afgeschuurd. Zo kregen de werken hun dromerige karakter.’, aldus Stefan Kuiper in De Volkskrant van 16 april jl.

Juist die dromerigheid maakt zijn werk bijzonder en uniek, vind ik. Jan Mankes (1889-1920, Meppel) was vooral graficus. Hij kreeg zijn opleiding aan glasschilderfabriek in Delft en volgde daarna avondlessen aan de Haagse academie. Hij schilderde dieren, stillevens, landschappen en portretten. Dat deed hij doorgaans in vlakke, gedempte kleuren waarbij hij ‘puimde’.

Mankes werd niet oud maar was productief. Wat talrijk restte was zijn grafisch werk, vooral de houtsneden. De vele vogels die hij tekende, etste, schilderde zijn vooral door de dromerige stijl een lust voor het oog.

Mankes, vogels1mankes, vogels3mankes, vogels5mankes, vogels7

Maarten Doorman: hunebedden

Hunebedden

Ze stonden op verkeerde grond, / verzonken niet en bleven niet / als veenlijken bewaard.

Zo lang konden ze niet gelegen hebben / of ze woeien open tot skelet, / uitgespaard de stenen / en bleven niet, een hunebed / is niet meer / dan wat er niet in is:

een tram in de remise, een café / na sluitingstijd, een autoloze zondag, / minder nog dan wat er / niet in is, / een hoopje keien plotseling in een bos.

doorman foto Joshua Rood, universitymaastricht

foto: Jushua Rood; bron foto: maatsrichtuniversity.nl

Maarten Doorman (1957)

Uit: Het gelijk van de vismarkt, Bert Bakker Amsterdam, 1988