Willem Witsen: veelkunner

Willem Arnoldus (Willem) Witsen (Amsterdam, 1860 – 1923) Nederlands schilder, tekenaar, etser, fotograaf en schrijver. Hij kwam uit de welgestelde regenten-familie Witsen.

Willem Witsen was een zoon van de graficus Jonas Jan Witsen. Van 1876 tot 1884 studeerde hij aan de Rijksakademie van beeldende kunsten. In die periode was hij bestuurslid van de kunstenaarsvereniging Sint Lucas. In 1881 verbleef hij samen met Piet Meiners korte tijd in Antwerpen. In 1885 richtte hij de Nederlandsche Etsclub op.

Hij behoorde tot de Tachtigers, een groep jonge kunstenaars met grote artistieke en zelfs politieke invloed in de jaren tachtig van de 19e eeuw. Hij publiceerde onder pseudoniem in het letterkundige tijdschrift De Nieuwe Gids en steunde het maandblad financieel. Schilders als George Hendrik Breitner, Isaac Israëls, Eduard Karsen en Jan Veth en schrijvers als Lodewijk van Deyssel, Albert Verwey, Hein Boeken en Herman Gorter behoorden tot zijn directe vriendenkring. Hij was vooral goed bevriend met de dichter Willem Kloos, die een aantal gedichten aan hem opdroeg in De Nieuwe Gids van oktober 1888.

Van 1888 tot 1891 verbleef Witsen in Londen. Hier zag hij het werk van James McNeill Whistler. Zijn prenten van Dordrecht maakte hij naar schetsen vanuit een bootje. In 1899 keerde hij terug naar Amsterdam.

willem witsen -1willem witsen -2willem witsen -3willem witsen -4willem witsen -5willem witsen -6

Bron: wikipedia

Von Platen: Wer wusste je…

Graf August von Platen-Hallermünde (Ansbach, 1796 – Syracuse (Italië), 1835) Duits schrijver, dichter en toneelschrijver.

platepor

Von Platen was een politiek geëngageerd man, republikeins-liberaal van inborst. In veel van zijn gedichten maakt hij vrijheid en revolutie tot thema. Bekend werden zijn Polenlieder (1831), waarin hij sympathiseert met de vrijheidsstrijd van de Polen.

In 1835 vluchtte Von Platen voor de cholera van Napels naar Sicilië, waar hij aan het einde van dat jaar overleed aan koliekpijnen en alcoholverslaving.

Von Platens roem in de negentiende eeuw was aanzienlijk. Hij had veel invloed op de jonge Willem Kloos en Stefan George. In de twintigste eeuw raakte hij echter enigszins in de vergetelheid.

Wer wusste je das Leben recht zu fassen

Wer wusste je das Leben recht zu fassen, – Wer hat die Hälfte nicht davon verloren – Im Traum, im Fieber, im Gespräch mit Toren, – In Liebesqual, im leeren Zeitverprassen?

Ja, der sogar, der ruhig und gelassen, – Mit dem Bewusstsein, was er soll, geboren, – Frühzeitig einen lebensgang erkoren, – Muss vor das Lebens Widerspruch erblassen.

Denn Jeder hoffte doch, dass das Glück ihm lachte, – Allein das Glück, wenn ’s wirklich kommt, ertragen, – Ist keines Menschen, wäre Gottes Sache.

Auch kommt es nie, wir wünschen bloss und wagen: – Dem Schläfer fällt es nimmermehr vom Dache, – Und auch der Läufer wird es nicht erjagen.