Lucas Foglia toont onze relatie met de natuur

lucas foglia, human nature 2lucas foglia, human nature 4lucas foglia, human nature 6

De ons omringende natuur is een paradijs voor de een, een ramp voor de ander. Met klimaatverandering, opwarming, stikstof-kwesties enz worden we gedwongen ons te verhouden tot die natuur.

De Amerikaanse fotograaf Lucas Foglia (1983, New York, USA) laat zien dat we hoe dan ook een band hebben met die natuur. en dat die band in veel gevallen een persoonlijke invulling kent. De een geniet van slapen in de natuur, de ander bedrijft er het liefst de liefde, een volgende praat met bomen.

Er zijn mensen die werken met de natuur. De boer, maar ook de wetenschapper die de natuur probeert te doorgronden. Of de avonturier die jungle, berg of oceaan tracht te overwinnen.

In zijn fotoboek Human Nature toont Foglia de vele facetten van onze omgang met de natuur. Ieder van ons heeft zijn eigen band, zijn eigen verhaal als het om natuur gaat. In deze foto’s zien we hoe het zit met die verhalen.

lucas foglia, human nature 3lucas foglia, human nature 5

lucas foglia, human nature 7

Vrede met de dood volgens Mayra Montero

Papa Carpaud was goed begraven. De dood wint het altijd als God zich er niet tegen verzet. Iedereen ging zijn eigen weg, en ik vertrok met een rein geweten: ik had de lippen van de overledene dichtgeregen en hem een mes tussen zijn handen gebonden; dat had ik vlug gedaan zodat de pastoor van Jéremie er geen lucht van kreeg. Het lijk van Papa Crapaud was buiten gevaar: noch de man uit Léogane, noch zijn kornuiten zouden hem kunnen wekken; ze konden hem niet van zijn botten beroven, zijn tanden niet uitrukken, noch het stukje huid dat zijn zonde bedekte, afstropen.

De dag daarop kwam ik bij het graf en zag dat de aarde was omgewoeld. Tevreden stelde ik vast dat ik het bij het juiste eind had gehad; een man bewijst zichzelf altijd met het lijk van een ander, en ik bewees wat ik waard was met Papa Crapaud. Ik pakte een handje van diezelfde aarde en kuste die, ik streek ermee langs mijn gezicht en wreef mijn voorhoofd in. De aarde viel een beetje in mijn ogen en kwam in mijn mond terecht. Iets daarvan zakte door mijn keel naar beneden, en toen was ik van binnen vredig.

Vredig wil zeggen met het verdriet op de juiste plaats.

Uit: Jij, de duisternis, Wereldbibliotheek Amsterdam, 1996

diariocordoba.com, montero mayrabron foto: diariocordoba.com

Mayra Montero (1952, Havana, Cuba)

Thomas W. Schaller schildert architectuur met waterverf

Artist Thomas W Schallerthomas-w-schaller-3Artist Thomas W Schaller

De Amerikaan Thomas W. Schaller is eigenlijk architect, maar ontdekte de geneugten van het schilderen met waterverf. Daarin werd hij zo succesvol dat hij er nu van kan leven.

Over zijn werk zegt Schaller: “Alle kunst vertelt een verhaal. Daarin speelt licht een belangrijke rol. Ik ben geïnteresseerd in de wisselwerking tussen de natuur en de gebouwde omgeving. Mij fascineert de wijze waarop gebouwen hun rol opeisen in de lucht en het landschap. Dat levert verrassende en mooie resultaten op in positieve en negatieve vormen, rijke donkerten en sprankelende lichten.

Bij het gebruik van waterverf is het mijn doel snel te werken, snel een emotie of een herinnering neer te zetten.”

Dat leidt tot wonderlijke en prachtige taferelen. Schaller slaagt erin het losse van het werken met waterverf te combineren met het precieze van de architectonische afbeelding. Daarin is de Amerikaan een meester zonder weerga.

thomas-w-schaller-2thomas-w-schaller-4thomas-w-schaller-6

John Atherton schildert surreëel op z’n Amerikaans

F0552JohnAtherton 4 surrealJohnAtherton 6 surrealJohn Atherton (1900-1952, USA) was een man van het platteland. Hij was een liefhebber van de natuur, hield van vissen en jagen. Hij werd geboren in Minnesota en leerde vissen van zijn vader. De familie verhuisde naar Washington waar John al snel aan het werk moest om in het onderhoud van het gezin te voorzien. Zijn eerste goed betaalde baan was in een lood- en zilvermijn.

In de Eerste Wereldoorlog diende hij bij de Amerikaanse marine. Daarna was zijn vizier gericht op onderwijs. Hij werd schilder en speelde in zijn vrije tijd de banjo in een band. Toen hij genoeg geld had verdiend, vertrok hij naar San Franscisco, naar de California School of Fine Arts. Daar had hij het zo naar zijn zin dat hij overdag en ’s avonds lessen volgde.

Atherton wilde kunstenaar worden maar er moest ook brood op de plank. Commerciële baantjes volgden, zijn leven veranderde toen hij in 1929 een prijs won voor zijn schilderkunst. Met het geldbedrag op zak toog hij naar New York. Daar hield hij zich economisch overeind door illustraties te maken voor onder andere The Saturday Evening Post.

In 1938 adviseerde een vriend dat hij zijn decoratieve stijl niet alleen commercieel moest gebruiken, maar ook kon inzetten voor zijn schilderkunst. Tentoonstellingen volgden in gallerieeën en in musea (o.a. MoMa).

John Atherton werd geïnspireerd door de magisch realistische beweging uit Europa maar zorgde zelf voor de Amerikaanse toets. Waar veel realisten hun thema’s haalden uit het plattelandsleven, richtte Atherton zich op het stadsleven en het industriële.

‘Elk schilderij leeft of overleeft als het goed geschilderd is, of het nu een aardappel is of het menselijk lichaam. Hiermee doel ik niet op technische vaardigheid maar op de geest die vormen tot stand laat komen’, zo liet hij eens weten.

JohnAtherton 3 surrealJohnAtherton 5 surrealJohnAtherton 7 surreal

 

John Ruskin concludeert over schoonheid…

ruskin 2ruskin 4In zijn fascinatie voor schoonheid en de toe-eigening daarvan, kwam Ruskin tot vijf bepalende conclusies: ten eerste is schoonheid het gevolg van een complex samenspel van factoren die een psychologische en visuele invloed uitoefenen op de geest. Ten tweede hebben mensen de aangeboren neiging op schoonheid  te reageren en naar het bezit ervan te verlangen. Ten derde bestaan er vele banale uitingsvormen van deze bezitsdrift, waaronder het verlangen souvenirs en tapijten te kopen, je naam in zuilen te kerven en foto’s te nemen. Ten vierde is er slechts één manier om je schoonheid werkelijk eigen te maken, en dat is door het wezen ervan te doorgronden, door je bewust te worden van (psychologische en visuele) factoren die ervoor verantwoordelijk zijn. En tot slot kun je, om op doeltreffende wijze tot dit bewuste begrip te komen, nog het best proberen mooie plaatsen door middel van kunst te beschrijven, zonder je erom te bekommeren of je daar wel of geen talent voor hebt.

ruskin 1ruskin 3

Uit: De kunst van het reizen – Alain de Botton, Atlas Amsterdam, 2002; vertaling  Jelle Noorman

Alain de Botton (1969, Brits)

John Ruskin (1819 – 1900, Engels)

Peter Ghyssaert: de tuinman

De tuinman

Hij eet het fruit met pit en al, / trekt wortels uit de grond die on- / gewassen in zijn zak bewaard worden / voor later. Je ziet hem niet direct / onder de ritssluiting van gras, maar / zeker is hij bezig, stelt de mol een / ultimatum, legt zijn oor te luisteren / aan een donker, koud stramien om / het dreunen van de mieren op te vangen. / Als kind al roosterde hij met een / grote glazen schijf insecten in de / zomerzon, tot er een toefje rook uit / hun gebartsen rug opsteeg. Vooral de / grote blauwe vliegen bloosden in de / dood. Hij was van geen insect bang, / hield van planten boekhouding in / een verkleumend schrift dat in de schuur / lag. Nu kookt hij kruiden door voor ons. / Hij doet het zwijgend en wij zien in zijn / pupil waarachter donkere humus kruid / van eeuwen opgetast tot groei moet voor- / bereiden. Na zijn dood als onze tuinman.

peter ghyssaert.gif

bron foto: dbnl.nl

Peter Ghyssaert (1966, Vlaams-Belgisch)

Uit: Honingtuin, Bert Bakker Amsterdam, 1991

Elspeth Diederix biedt bijzondere blik op de natuur

elspeth_diederix__miracle__3

elspeth_diederix__miracle__7

Elspeth Diederix (1971, Nairobi) is fotograaf, hovenier, duiker en kunstenaar die het experiment niet schuwt. Ze maakt stillevens van planten, boven en onder water. In haar werk gaat het om de schoonheid van de natuur maar ook om de kwestbaarheid.

Wat haar experimentele kant betreft: ze kweekt nieuwe bloemsoorten met bijzondere strepen en patronen. Tijdens de expositie van haar werk in Schiedam (tot 30 september 2018 in het Stedelijk museum) laat ze buiten op het plein en in de beeldentuin, bloemen bloeien.

elspeth_diederix__miracle__1_en__2

elspeth_diederix__miracle__4

elspeth_diederix__miracle__6

Bedreigde planten

Omdat wij mensen ons waarde-oordeel laten gelden in de ons omringende natuur, verdwijnen er soorten planten, bomen, dieren, vogels en insecten. De term ‘onkruid’ is zo’n waarde-oordeel. Het is het startsein om te wieden, te verbranden of, erger nog, te spuiten met chemicaliën. Hieronder een aantal ernstig bedreigde soorten planten uit ons eigen kikkerlandje. Mag het iets diverser?

akkerboterbloem

Akkerboterbloem

bosaardbei

Grote bosaardbei

brave hendrik

Brave Hendrik

dreps

Dreps

getande veldsla

Getande veldsla

kleine schorseneer

Kleine schorseneer

muurbloem

Muurbloem

rozenkransje

Rozenkransje

spits havikskruid

Spits havikskruid

Wilde ridderspoor (Consolida regalis) met Zomeradonis (Adonis aestivalis)

Wilde ridderspoor

zinkviooltje2

Zinkviooltje

 

Paul Nash ontdekte het surreële en mystieke van het Engelse landschap

paul nash 2

Totes Meer (Dead Sea) 1940-1 by Paul Nash 1889-1946

paul nash 4

Paul Nash (1889 – 1946, Brit) was kunstschilder, aquarellist, graveur, ontwerper en illustrator en kreeg zijn leven lang inspiratie door het Britse (Engelse) landschap. Bomen waren zijn eerste passie. Hij maakte er talloze tekeningen en aquarellen van.

De ommezwaai kwam door zijn ervaringen in de Eerste Wereldoorlog. In dienst van het Britse gouvernement maakte hij indrukwekkende schilderijen van wat de gruwelen deden met mens en landschap. Dat was in een stijl die zichtbaar was beïnvloed door kubisme en abstracte kunst.

Na WO 1 veranderde het werk van Nash. Hij toonde nadrukkelijk belangstelling voor nieuwe stromingen in de kunst (waaronder het surrealisme), die hij combineerde met zijn liefde voor de natuur en het landschap. Zijn landschappen werden lyrisch maar modern en daarmee zette hij de toon voor zijn (op)volgers.

Landscape from a Dream 1936-8 by Paul Nash 1889-1946

Nash, Paul, 1889-1946; Landscape of the Bagley Woods

paul nash 6