Gerlach: kleef aan

Kleef aan

Einde winter, het ontvroren gras / wilde nog niet erg, zagen we tegen / donker in de sloot de nieuwe. Twee / witte. Ze voeren / langs de korte kant zo vanzelfsprekend / of ze van het dode paar het werk / hadden opgekregen. Naar het meer, de brug en / terug om bij de steiger stil te zitten.

Uit: Niets bestendiger, Arbeiderspers Amsterdam, 1998

gerlach, eva; literatuurmuseum.nbron beeld: literatuurmuseum.nl

Eva Gerlach (1948, Amsterdam)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s