Decameron: over sex en religie

In tijden van (gezondheids)crisis is de behoefte aan verhalen groot. Verhalen die informatie verstrekken; die ons wijzen op het leed van anderen; die ons laten zien dat het vroeger beter dan wel slechter was. Nu onze planeet een grote stad geworden is en alles 24/7 overal gedeeld kan worden, wordt vaak dezelfde suggestie gedaan: lezen!

En bij het mantra lezen hoort een troostrijke of betekenisvolle lijst met boeken die iets te bieden hebben als het over het leven met een pandemie gaat: Camus De Pest; Decamaron van Boccaccio. Om met die laatste te beginnen. Decamaron is een verzameling verhalen die eerst mondeling werden overgedragen en later een papieren versie kregen. Geworteld in de Italiaanse Middeleeuwen en met de pest als aanleiding.

Decameron is wat wij tegenwoordig een raam- of mozaïekvertelling noemen. Afzonderlijke verhalen die een groter geheel vormen. De verhalen worden verteld door mannen en vrouwen, die de pest ontvluchtten. Tot troost, verdriet of blijdschap. Na al die eeuwen geeft het boek een duidelijk beeld van de Italiaanse normen en waarden (14-de eeuw). Met de kennis van nu vielen mij de gedachten over sex en religie op.

Ter inleiding: Alibech is de knappe en aardige dochter (14 jaar oud) van een schatrijke vader. Zij is meer dan gemiddeld belangstellend naar het christelijk geloof en het dienen van God. Naïef trekt ze de wereld in om bij kluizenaars te horen hoe het zit met dat dienen van God. Na twee kluizenaars, die haar aantrekkingskracht als een gevaar zien en haar verder sturen, komt ze bij Rustico terecht. Dan:

Het feit dat Rustico’s zinnen door de aanblik van die prille schoonheid in vuur en vlam kwamen te staan, leidde al gauw tot de opstanding des vlezes. En Alibech, die met verbazing zag wat er gebeurde, vroeg: ‘Zeg Rustico, wat is dat voor iets dat ik daar bij u naar buiten zie komen? En waarom heb ik dat niet?’

‘O mijn dochter,’ zei Rustico, ‘dat is nu de duivel waarover ik het zojuist met je hebt gehad. Ik weet niet of je het ziet, maar hij maakt het me op dit moment zo lastig dat ik het nauwelijks kan uithouden.’

Toen zei het meisje: ‘God zij geprezen, want ik zie dat ik er beter aan toe ben dan u: ik heb zo’n duivel niet.’

Waarop Rustico zei: ‘Dat is waar, maar jij hebt weer iets anders dat ik niet heb.’

‘En wat is dat dan?’, vroeg Alibech.

‘Jij hebt de hel,’ zei Rustico. ‘En ik ben er haast zeker van dat God jou tot mijn zieleheil hierheen heeft gezonden. En als de duivel mij op deze manier blijft dwarszitten, zou je mij een heel groot plezier doen wanneer je mij liefdevol zou willen toestaan om hem weer naar de hel terug te sturen. Bovendien zou je door op mijn verzoek in te gaan een God zeer welgevallig werk verrichten. Het was toch zo dat jij zei dat je hierheen was gekomen om God te dienen.’

UIt: Verhalen uit de Decamaron – Giovanni Boccaccio, Spectrum Utrecht, 1981; vertaling Frans van Dooren

boccaccio, invaluable.combron illustratie: invaluable.com

Giovanni Boccaccio (1313-1375, Certaldo, Italië)

2 gedachtes over “Decameron: over sex en religie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s